Drie jaar heeft regisseur Falardeau (Congorama) gewerkt aan zijn adaptatie van de theatermonoloog Bashir Lazhar van Évelyne de la Chenelière. De Algerijnse immigrant Lazhar vervangt in een basisschool in Québec een leerkracht, die in de klas zelfmoord heeft gepleegd. De leerlingen zijn nog steeds in shock, vooral de 11-jarige Simon en Alice, die het lijk ontdekt hebben en kampen met schuldgevoelens. Leraar Lazhar draagt zelf ook een zware last: zijn gezin is vermoord en zijn asielaanvraag in Canada moet nog goedgekeurd worden.
Op hartverwarmende, soms zelfs humoristische maar nooit sentimentele wijze groeien de twee getroffen partijen naar elkaar toe en helpen elkaar door het rouwproces. In de kantlijn komen ook nog thema’s als de tegenstelling tussen de Westerse en Arabische aanpak, sociaal engagement en de precaire situatie van immigranten piepen. Het festivalpubliek drukte de tedere film nauw aan het hart en overlaadde Monsieur Lazhar met publieksprijzen. Naast Rundskop en A Separation was ook deze prent genomineerd voor de Oscar van Beste Buitenlandse Film.
