Godards nieuwste en waarschijnlijk laatste film is een collage van teksten, muzikale frasen, stille en bewegende beelden die samen een gefragmenteerde bespiegeling vormen over thema’s als het Israëlisch-Palestijnse conflict, geometrie, en de houdbaarheid van Europa, over WOII en Hollywood, de Islam en het oude Egypte, Franco, stierenvechten en voetbal. Het is Godards manier om greep te krijgen op de geschiedenis.
Film Socialisme verloopt in drie bewegingen.
De eerste speelt zich af aan boord aan een cruiseschip (narrenschip?) op de Middellandse Zee: passagiers lopend doelloos rond, statenloos, vervreemd. Het tweede deel vindt plaats in een benzinestation waar een jonge vrouw de pomp bedient naast een ezel en een lama. Wanneer een groep Duitsers de weg vraagt naar de Rivièra roept ze hen na: ‘Ga een ander land binnenvallen!’ In dit deel roepen ook een meisje en haar broertje hun ouders voor het tribunaal van hun jeugd. In de derde beweging wordt een bezoek gebracht aan legendarische plekken zoals Egypte, Jerusalem, Odessa en Hellas.
